บทที่ 229

เช้าวันนั้นมาถึงพร้อมท้องฟ้าหม่นและอากาศหนาวบาดกระดูก

หลังล้างหน้าแต่งตัวเสร็จ ไอราก็ไปเคาะประตูห้องของอัลฟ่าคิลเลียน เขาเปิดแทบจะในทันที ใต้ดวงตาสีเงินเทาคู่นั้นมีเงาคล้ำจาง ๆ

ที่นอนของโรงแรมนุ่มเกินไป ผนังก็บางเกินไป และตลอดเกือบทั้งคืนยังมีเสียงรถบรรทุกสินค้าวิ่งครางไปตามทางหลวง แต่อัลฟ่าคิลเลียน...